Διατροφική Αγωγή & Γαστρίτιδα

Γαστρίτιδα

Γράφει ο Διαιτολόγος – Διατροφολόγος Σιώπης Π. Στυλιανός
Πτυχ. Χαροκοπείου Πανεπιστημίου Αθηνών

Η γαστρίτιδα είναι μια πάθηση του στομάχου που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή του γαστρικού βλεννογόνου. Ο βλεννογόνος του στομάχου είναι μια μεμβράνη η όποια το επικαλύπτει και το προστατεύει κυρίως από τα όξινα υγρά του. Αναλόγως την αιτία η γαστρίτιδα μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. Μπορεί να προκληθεί κυρίως από φάρμακα, μόλυνση από βακτηρίδια (π.χ ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού), μόλυνση από ιούς, παλινδρόμηση χολής στο στομάχι (αλκαλική γαστρίτιδα), παρασιτώσεις και από αυξημένη παραγωγή οξέων στο στομάχι.

Ποια είναι τα Συμπτώματα της γαστρίτιδας;
Η γαστρίτιδα συνήθως εκδηλώνεται με ναυτία, εμετό, κοιλιακό πόνο, ανορεξία και σπανιότερα με αιμορραγία (οξεία αιμορραγική γαστρίτιδα). Η οξεία γαστρίτιδα χαρακτηρίζεται από οξεία φλεγμονή και απότομη έναρξη των συμπτωμάτων. Προκαλείται κυρίως από φάρμακα, μεγάλες ποσότητες οινοπνεύματος, και συνηθέστερα από μολυσμένες τροφές (τροφικές δηλητηριάσεις). Η χρόνια γαστρίτιδα προσδιορίζεται από ατροφία του γαστρικού βλεννογόνου και από μερική ή πλήρης απώλεια των κυττάρων των γαστρικών αδένων. Τα κυριότερα συμπτώματα της είναι ναυτία, κοιλιακοί πόνοι και κοιλιακή διάταση, χωρίς όμως ιδιαίτερη ένταση. Η χρόνια γαστρίτιδα μπορεί να είναι εξέλιξη της οξείας γαστρίτιδας.
Διαιτητική Αντιμετώπιση
Σε οξεία αιμορραγική γαστρίτιδα.
Τα άτομα που πάσχουν από αιμορραγία του πεπτικού δεν σιτίζονται από το στόμα αλλά εντάσσονται σε παρεντερική χορήγηση υγρών για την ενυδάτωση τους, ωσότου σταματήσει η αιμορραγία. Αφού σταματήσει η αιμορραγία ξεκινά η δια στόματος σίτιση του ασθενούς με χορήγηση κυρίως υγρών και στην συνέχεια εισάγονται στερεές τροφές στα πλαίσια μιας ελαφριάς δίαιτας. Στόχος των διατροφικών συστάσεων είναι η ομαλή επούλωση του βλεννογόνου.
Σε χρόνια γαστρίτιδα
Σε έξαρση
• Αποφυγή όξινων τροφών
• Αποφυγή ροφημάτων που περιέχουν καφεΐνη
• Αποφυγή αλκοόλ
• Αποφυγή καρυκευμάτων
• Περιορισμός λιπαρών τροφών
• Κατανάλωση μικρών και συχνών γευμάτων
Σε ύφεση
• Υιοθέτηση ενός ισορροπημένου διαιτολογίου με επιλογή τροφίμων από όλες τις ομάδες τροφίμων
Συνίσταται συχνός έλεγχος των επιπέδων ορισμένων μετάλλων, βιταμινών και ηλεκτρολυτών καθώς μπορεί να παρουσιαστεί ανεπάρκεια σαν συνέπεια της νόσου (π.χ σιδήρου, βιταμίνης Β12, καλίου, ασβεστίου)

Κοινή χρήση αυτής της δημοσίευσης

Αναρτήστε Σχόλιο